Ubud - 7 tot 10 nov. - over cultuur, tempels en zweten

Ubud is ook een nogal toeristisch dorp/stadje meer centraal in Bali. Maar dan op een minder decadente manier. Het toerisme draait hier rond cultuur en Hindoeistische rituelen. Omdat Ubud al meer de sfeer uitstraalt die wij opzoeken, besloten we hier een aantal dagen te blijven.




















De meeste families hebben hier een stukje grond waar ze kleine huisjes op zetten voor de verschillende familieleden. Centraal staat telkens een tempel. Wij slapen hier op zo'n familiedomeintje.

Een van de ochtenden fietsen gehuurd om de omgeving wat te verkennen. Uiteindelijk zijn we een hele dag onderweg geweest. Een tocht langsheen prachtige rijstvelden in terrasbouw en kleine hutjes en huisjes waar mensen kunstwerken in houtsnijwerk maken wat in de steden verkocht wordt.

Bali is zeer heuvelachtig. Doe daar nog een temperatuur van 30 graden en een zeer hoge vochtigheidsgraad bij. Gezweet dat we hebben... Maar een schitterende tocht achter de schermen van het Balinese leven.

Vermits we reeds bijna twee weken in Indonesie zaten, wilden we wel eens weten wat we zoal te eten kregen. Daarom hadden we ons ingeschreven voor een kookcursus. Ook dat was weer erg de moeite: 's morgens met de kok naar de markt waar we uitleg kregen over de kruiden en groenten, nadien werd ons voorgedaan hoe de gerechten worden bereid. Zeven recepten hebben we leren maken. De gerechten die klaar waren konden we uiteraard telkens opeten... Met bolle buikjes hebben we onszelf richting zwembadje bij het hotel van de familie Storms gerold die intussen ook in Ubud waren aangekomen.

In Ubud volgde Eef een cursus 'Batik-painting'. Een speciale techniek om doeken te beschilderen. Het resultaat:

Legian - 6 tot 7 nov. - over interessante gesprekken en Benidorm

Na het pannekoekenontbijt vertrokken we richting Legian (zuid-Bali). Onderweg bezochten we een boeddhistisch klooster, rijstvelden, een mooie waterval, plantages van kruidnagel (voor in de Indonesische sigaretten) en een typisch Balineese hindu-tempel.





























Een mooie rit dus, met interessante gesprekken met de chauffeur. Een vrachtwagen met varkens die we voorbij staken, leidde tot een pleidooi voor het moderne hindoeisme in Bali (waar de hindu's wel vlees eten, in tegenstelling tot in India), over de positie van Bali in het Indonesische geheel (de Balinezen zijn niet opgezet met islam-wetten uit Jakarta) tot de eerste Indonesische playboy die werd uitgegeven in Bali (pornografie is verboden in Indonesie).

's Middags werden we gedropt in een super-toeristisch restaurant met even toeristische prijzen (72000 rp pp of 6 euro). We zijn daar toch maar snel gevlucht en gegeten in een eetkraampje aan de overkant van de straat, waar ook de Indonesische toeristen kwamen eten (5000 rp pp of 0,40 euro).

Anticlimax was de aankomst in Legian. Dit bleek nog veel toeristischer dan verwacht. De shock was nog veel groter omdat we van het zeer rustige Bromo en Lovina kwamen. Het leek meer op Benidorm dan een Aziatische kuststad: enkel blanken op het strand, winkels met virtines en airco, chique restaurants en bars die reclame maken met 'Aussie owned'.

Na even bijbabbelen met de familie Storms, vertrokken we na 20u in Legian al richting Ubud .

Lovina - 4 tot 6 nov. - over strand, zee en genieten

Na weer een lange busrit en een ferry van Java naar Bali aangekomen in het rustige vissersdorpje Banyualit bij Lovina (Noord-Bali). Heerlijk warm zeewater, gezellige kleine restaurantjes bij het strand en ook weer zeer oprecht vriendelijke mensen.

Voor we vertrokken naar Legian, waar we met de familie Storms hadden afgesproken, hebben we om 6u `s morgens nog een dolfijnentocht gemaakt. Redelijk wat dolfijntjes gezien, maar zoals verwacht waren we daar niet alleen. Iedere keer als een Flipper zijn neus boven water stak, haastten alle bootjes zich in die richting. Eigenlijk wel een beetje zielig voor die beestjes, dus we waren content dat onze 'kapitein' al na een half uurtje koers zette richting snorkelgebied. De koralen zagen er niet meer zo levendig uit, maar de duizenden fel gekleurde visjes die stukjes brood uit onze hand kwamen eten waren zeker de moeite waard.

Mount Bromo - 2 tot 4 nov - over vulkanen, rotte eieren en terrasjes

Na een lange busrit aangekomen in een zeer sfeervol hotelletje in de `Bromo Region`, een Lord-of-the-Rings-landschap met een aantal vulkanen die nog rook uitspuwen. De volgende ochtend werden we al om 3u30 gewekt om per jeep te vertrekken naar een uitkijkpunt van waar we de zon zouden kunnen zien opkomen over de verschillende vulkanen in de streek.

Onze chauffeur gaf goed gas om zo vroeg mogelijk aan te komen op het viewpoint, maar onderweg kregen we platte band... In tegenstelling tot alle andere jeeps die ons nu voorbij zoefden, had onze jeep geen reserveband bij... Dan maar wachten tot een van de andere jeeps even terug naar beneden kon rijden om ons op te pikken.

Rond 5u dan toch op het viewpoint aangekomen, maar vermits het nogal bewolkt was, stelde dit niet zoveel voor. Nadien reden we naar de voet van de krater van Mt Bromo van waar we de kraterwand konden beklimmen. Best wel vermoeiend, maar het zicht over de kraterwand loonde: Een dikke rookpluim met de geur van rotte eieren werd van tientallen meters onder ons de lucht in gespuwd.

In de namiddag gewandeld door de velden in de bergen. Hier onze eerste woordjes Indonesisch leren spreken wat zichtbaar geapprecieerd werd door de mensen die op het veld aan het werken waren. Een indrukwekkend zicht hoe men hier alles verbouwt op terrasjes van enkele meters breed. Onderweg passeerden we langs een vleermuizengrot. Tienduizenden van die beestjes hangen daar ondersteboven en fladderen af en toe wat rond om een stukje grot-plafond te verorveren naast hun vriendjes. Leuk schouwspel!

we zijn eweg!

Na 30 uur non-stop in vliegtuigen of luchthavens zijn we eindelijk aangekomen in een hotelletje in Yogya (Java, Indonesie).
Wat is Indonesie relaxed in vergelijking met Indie! Geen al te opdringerige riksja-drivers of verkopertjes. Ze zijn er wel, maar oh-zo vriendelijk. En zo is iedereen, is onze eerste indruk.

Echt heerlijk om weer in Azie te zijn! De marktjes, de mensen, het levensritme, het lekkere eten, ...











Na de eerste rust (het slaaptekort is meer dan ingehaald!) hebben we Yogya al wat verkend. Heerlijk genoten van een bezoek aan de plaatselijke vogeltjes- en groentenmarkt. Vreemd, maar voor de meeste woningen hangt hier een kooi met een zingende vogel, want dat brengt geluk, zeggen ze. We vinden het hier opvallend properder dan in Indie.

We hebben ons ook al gewaagd aan een fietstochtje op lekker ouderwetse maar oerdegelijke hollandse fietsen. Dit tot groot vermaak van de Indonesierkes, die ons allemaal op hun bromfietskes passeerden.













Vandaag in de vroege ochtend (5u) de Borobudur bezocht, het grootste boeddhistische tempelcomplex ter wereld. Het was adembenemend mooi, sereen en indrukwekkend. De ochtendmist die rond de tempel hing maakte het geheel nog mystieker. Daarna ook nog de Prambanan bezocht, een gigantisch hindoeistisch tempelcomplex, dat jammer genoeg grotendeels verwoest werd door de aardbeving van vorig jaar.











Het regenseizoen is hier begonnen, dus we genieten elke dag van een verfrissende regenbui :-)